Find us on Social Media

Hildegardplastik Bingen

Heilige Hildegard von Bingen

Abt, theologe, visionair, raadgeefster en arts voor natuurgeneeskunde

Hildegard von Bingen behoort tot de belangrijkste vrouwen van de middeleeuwen. Naast haar betekenis als theologe geldt zij als visionair en arts voor natuurgeneeskunde. De precieze geboorteplaats en -datum zijn onbekend. Zij werd vermoedelijk in de zomer van het jaar 1098 geboren in het klooster Rupertsberg bij Bingen aan de Rijn. Als tiende kind was zij daarvoor bestemd, haar leven in het teken van de kerk te stellen. Al vroeg ging zij in het klooster Disibodenberg.

Hildegard genoot tijdens haar leven een beperkte gezondheid. Desalniettemin beschrijft zij al vroeg de haar al op jonge leeftijd begeleidende visioenen, die zij vanaf 1141 een monnik en een non voor het opschrijven dicteert. Zij beheerste zelf de Latijnse taal niet. Haar meest belangrijke religieuze werk is het "Liber Scivias Domini" ("Ken de wegen van de Heer"), waarvan het origineel sinds de Tweede Wereldoorlog als spoorloos verdwenen geldt.

Versoepeling van strenge ascetische levensregels

Tegen het einde van de veertiger jaren van de 12e eeuw sticht Hildegard, ondanks weerstand van het klooster Disibodenberg op de Rupertsberg bij Bingen een vrouwenklooster voor edele vrouwen. In korte tijd ontstond daaruit een enorme abdij, wat alleen mogelijk was, doordat Hildegard belangrijke pleitbezorgers in de clerus had. Want de strenge kloosterregels schreven voor, in het klooster van entree te blijven. Al eerder was Hildegard begonnen de strenge ascetische levensregels in haar invloedsbereik te versoepelen. De beschrijvingen van haar visioenen fascineerden haar tijdgenoten en Hildegard ondernam, zeer ongewoon voor een vrouw, vier predicatieve reizen. Al na korte tijd besloot zij een tweede klooster, bij de plaats Eibingen aan de andere zijde van de Rijn, te bouwen. Tot op hoge leeftijd bezoekt Hildegard tweemaal in de week dit klooster, om haar plichten als abt na te komen.

In die tijd was Hildegard een zeer invloedrijke vrouw. Zij correspondeerde met keizer Friedrich Barbarossa, adviseerde hem op de Reichtag zu Ingelheim en schrok er zelfs niet voor terug, hem voor het inzetten van een tegenpaus te kritiseren. Als ze een in de kerkban gedane adellijke in gewijde aarde op de Rupertsberg laat begraven, komt het daardoor zelfs tot een "interdict", het verbod van de sacramentshandelingen in het klooster, door de Mainzer bisschop. Na twee jaar werd het interdict teruggenomen. Conflictstof werd ook de verhouding met de nauwe vertrouwelinge Richardis von Stade. Zij moest als nieuwe abt van het klooster Bassum in Noord-Duitsland ingezet worden, maar Hildegard weigerde de vrijstelling van de zuster van de Bremer aartsbisschop. Zij intervenieerde zonder resultaat bij de paus.

Anderen kritiseerden open Hildegard’s praktijk, alleen adellijke vrouwen in het klooster op te nemen, want door donaties van voorname families was het klooster rijk aan goederen, wat echter, volgens een bericht van een tijdgenoot, niet met prachtvolle bouwwerken gepaard ging.

 

Een algemene geleerde

Hildegard interesseerde zich voor geestelijke muziek en dramaturgie en voor de geneeskunde. Na 1150 schreef zij met "Causae et Curae" – Oorzaken en werking – een boek over het ontstaan en de genezing van uiteenlopende ziektes.

Op hoge leeftijd van 82 jaar sterft Hildegard op 17 september 1179 en wordt op de Rupertsberg begraven. Spoedig na haar dood wordt met het proces van haar heiligverklaring begonnen, wat eerst in 2012 met haar opname in de algemene heiligenkalender en de benoeming tot kerklerares door Benedictus XVI een voorlopig hoogtepunt vormt.  

Ontdekt u de Disibodenberg en het Land van Hildegard!

Andere historische personen vindt u op: 

http://www.naheland.net/de/kultur-geschichte/historische-persoenlichkeiten/index.html

Snel contact

U wilt ons schrijven?

Heeft u vragen?

Hotline +49 (0) 6752 13 76 10